السيد الطباطبائي
73
قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )
مانند ابى بن كعب و عبد اللّه بن مسعود و جابر بن عبد اللّه و ابو - سعيد خدرى و عبد اللّه بن زبير و عبد اللّه بن عمر و انس و ابو هريره و ابو موسى و از همه معروفتر عبد اللّه بن عباس بتفسير اشتغال داشتند . و روششان در تفسير اين بود كه گاهى آنچه از پيغمبر اكرم ( ص ) در معانى آيات قرآنى شنيده بودند در شكل روايت مسند نقل مىكردند . « 1 » اين احاديث از اول تا آخر قرآن جمعا دويست و چهل و چند حديثند كه سند بسيارى از آنها ضعيف و متن برخى از آنها منكر است و گاهى تفسير آيات را در صورت اظهار نظر بىاينكه به پيغمبر اكرم ( ص ) اسناد دهند القاء مىكردند . متأخرين اهل تفسير از اهل سنت اين قسم را نيز جزء روايات نبوى در تفسير مىشمارند ، زيرا صحابه علم قرآن را از مقام رسالت آموختهاند و مستبعد است كه خودشان از خود چيزى گفته باشند . ولى دليلى قاطع بر اين سخن نيست ، علاوه به اينكه مقدار زيادى ازين قسم رواياتى است كه در اسباب نزول
--> ( 1 ) آخر اتقان سيوطى چاپ قاهره ( 1370 ه - )